سلام دوستان ببخشيد چند وقتى من نبودم البته شايد زياد نتونم آپ باشم چون وقت آزاد خيلى

كم دارم و بايد به درسام برسم .

از صليب هاى كهنه ى سنتى كه بر گردن مى كشيم اميد معجزه نيست

عشق مسيحاى زندگى است كه ديگر بار زنده بودنت را اعجاز مى كند

به صليب سنتش مكش !

اين شعر رو هم مى نويسم چون خيلى دوست دارم  اميدوارم هميشه با اميد زندگى كنيد .

                              Hold   fast   to   dreams                         

                              For   it   dreams   die 

                              Life   is   a   broken – winged   bird 

                              That   can   not   fly 

                              Hold   fast   to   dreams 

                              For   when   dreams   go 

                              Life   is   a   barren   field 

                              Frozen   with   snow 

                              Hold   fast   to   dreams  . . .

                                                                                                                                    " Langsten  Hughes "

سلام دوستـان فكر كنم يه چند وقتى يعنى عيد رو نتونم آپ كنم آخه عيد هميشه مسافرت هـستـم

جالب اينه كه اين موضوع تولدم رو هم در بر مى گيره تولد من تقريبا" اوايل عيده و هميشه كادوهاى

تولـدم رو يا يك هفته زودتر يا يك هفته ديرتر مى گيرم ايـنم يه نوعشه اما بعد از تعطيلات بـازم مى آم

از همه ى دوستـانى كه اين چند وقت به مـن سر زدند و با نظراتـشون مـن رو خوشحال كردند تـشكر

مى كنم و  عيد همتون مبارك اميدوارم سال خوبى رو آغاز كنيد .

به  ياد  عشقم  . . .

راستى بهشاد جان درسته كه امسال عيد ديگه ايران نيستى ولى من هميشه به يادتم اميدوارم اونجا

هم بهت خوش بگذره و هر جا باشى دوستت دارم .     

شايد اين روزهاى بارانى آرزوى مسافرى باشد !

شايد آغوش سبز فروردين سهم مرغ مهاجرى باشد !

شايد اين كوچه است كه دل تنگ است

در غروبى شبيه هر روز من

در فراسوى انتظار  . . . فكر ديدار عابرى باشد !

راستى داشت يادم مى رفت

تـو لـد م     مـبـا ر ك  !

اميدوارم اين سال براى همتون پر از موفقيت باشه و دوستتون دارم تا بعد .

                                     سـا ل   نـو   مـبـا ر ك

سلام دوستان خيلى خوشحالم يكى از دوستان گفته بود كه آپ كنم بايد بگم دوباره آپ مى كنم

فقط اين پست رو نوشتم كه بگم خيلى خوشحالم و البته اميدوارم همتون هميشه خوشحال باشيد

و اميدوارم همه راز جهان رو ياد بگيرن و ازش استفاده كنن چون خدا بى نهايته و همه چيز بى نهايته

راستى گفتم بى نهايت ياد اين قضيه كه دو خط موازى در بى نهايت به هم مى رسن افتادم  بعضى

افراد اين رو قبول ندارند اما من قبول دارم مثلا" برادرم اون مى گه دو خط موازى هيچ وقت به هم

نمى رسن حتى در بى نهايت اما من مى گم مى رسن شما چى فكر مى كنيد ؟

خوشحال هستم چون امروز خبر خوبى بهم رسيد .

راستى ياد شعر سهراب افتادم بد نيست بنويسم

زندگى ، گل به توان ابديت

                                                  زندگى ، ضرب زمين در ضربان دل ها

زندگى هندسه ساده و يكسان نفس هاست .

                                                  هر كجا هستم ، باشم

                                                                  آسمان مال من است .

                                                                  پنجره ، فكر ، هوا ، عشق ، زمين ، مال من است .

                                                                  چه اهميت دارد ، گاه اگر مى رويند قارچ هاى غربت؟

فاصله ها هيچ گاه حريف خاطره ها نيستند  . . .

عاشقانه دوستت دارم وقتى مى خوانمت قلبم به تپش مى افتد و باز نام توست كه بر لبانم جارى

مى شـود شـب ها به ياد تو چشم بر هـم مى گذارم تو را با تـمـام وجـود احساس مى كنم و فريـاد

مى زنم دوستت دارم مثل آن يك بـار به انـدازه بر هـم زدن بال هزاران شاپرك به اندازه يك دل تنگى

عاشقانه دلـم برايت تنگ شده مى گويم تا همه آينه ها بدانند مى گويم چون هنوز هـم مى خواهم

نرم و آهسته عاشقت باشم  . . .

                                                                                                                        تقديم به بهشاد عزيزم

قافيه اى  كه  با  هر  واژه اى  مى آميزد  :

                                                                       آزادى

آزادى  به  بال  مى ماند

به  نسيمى  كه  در  ميان  برگ ها  مى وزد

و  بر  گلى  ساده  آرام  مى گيرد

به  خوابى  مى ماند  كه  در  آن ،  ما  خود

                                                                    روياى  خويشتن  هستيم

به  دندان  فرو  بردن  در  ميوه ى  ممنوع  مى ماند

                                                                                        آزادى

                                                                                                                                " اكتاويو پاز "

نمى دانم   نمى خواهم بدانم   پس از مرگم چه خواهد شد

                                                          نمى خواهم بدانم كوزه گر از خاك اندامم چه خواهد ساخـت

ولى آن قدر مشتاقم كه از خاك گلويم سوتكى سازد

                                                          گلويـم سوتـكى باشد به دسـت طفلـكى گستـاخ و بازيگوش

و او يكريز و پى در پى دم گرم خوشش را در گلويم سخت بفشارد

                                                          و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

                                                             بدين سان بشكند سكوت مرگبارم را !

                                                                                         « دكتر على شريعتى »

راستى دوستان من از اين خيلى خوشم مى آد اينجا مى نويسم اميدوارم شما هم خوشتون بياد

اى فرزند آدم

من بى نيازى هستم كه نيازمند نمى شوم

مرا در آن چه بدان امر كرده ام اطاعت كن

تا تو را بى نيازى كنم كه نيازمند نشوى

اى فرزند ادم

من زنده اى هستم كه نمى ميرم

مرا در آن چه امر كرده ام اطاعت كن

تا تو را زندگى اى بخشم كه نميرى

اى فرزند ادم

من به هر چيزى مى گويم « باش » مى شود

مرا در آن چه امر كرده ام اطاعت كن

تا تو را چنان قرار دهم

كه به هر چيزى بگويى « باش » بشود

هرگز از مرگ نهراسيده ام

اگر چه دستانش از ابتذال شكننده تر بود

هراس من – بارى – همه از مردن در سرزمينى است

كه مزد گوركن از آزادى آدمى

                                                  افزون تر باشد

جستن

يافتن

و آن گاه

به اختيار برگزيدن

و از خويشتن خويش

با روئى پى افكندن . . .

اگر مرگ را از اين همه ارزشى بيش تر باشد

حاشا حاشا كه هرگز از مرگ هراسيده باشم

واقعا که حسرت یک مملکت آزاد و پر از عدالت موند رو دلمون

به اميد ايرانى آزاد و سربلند . . .

در بيمارستانى دو بيمار در يك اتاق بسترى بودند . يكى از بيماران اجازه داشت كه هر روز بعدازظهر يك

ساعت روى تختش كه كنار تنها پنجره ى اتاق بود بنشيند ولى بيمار ديگر مجبور بود هيچ تكانى نخورد و

هميشه پشت به هم اتاقى اش روى تخت بخوابد . آن ها ساعت ها با هم صحبت مى كردند از همسر

خانواده سربازى يا تعتيلاتشان با هم حرف مى زدند و هر روز بعدازظهر بيمارى كه تختش كنار پنجره بود

مى نشست و تمام چيزهايى كه بيرون از پنجره مى ديد براى هم اتاقيش توصيف مى كرد . پنجره رو به

يك پارك بود كه درياچه زيبايى داشت مرغابى ها و قو ها در درياچه شنا مى كردند و كودكان با قايق هاى

تفريحى شان در آب سرگرم بودند درختان كهن به منظره بيرون زيبايى خاصى بخشيده بودند و تصويرى

زيبا از شهر در افق دور دست ديده مى شد . همانطور كه مرد كنار پنجره اين جزئيات را توصيف مى كرد

هم اتاقيش چشمانش را مى بست و اين مناظر را در ذهن خود مجسم مى كرد و روحى تازه مى گرفت .

روزها و هفته ها سپرى شد تا اين كه روزى مرد كنار پنجره از دنيا رفت و مستخدمين بيمارستان او را از

اتاق بيرون بردند . مرد ديگر كه بسيار ناراحت بود تقاضا كرد كه تختش را به كنار پنجره منتقل كنند پرستار

اين كار را با رضايت انجام داد . مرد به آرامى و با درد بسيار خود را به سمت پنجره كشاند تا اولين نگاهش

را به دنياى بيرون از پنجره بيندازد بالاخره توانست آن منظره ى زيبا را با چشمان خودش ببيند ولى در كمال

تعجب با يك ديوار بلند مواجه شد! مرد متعجب به پرستار گفت كه هم اتاقيش هميشه مناظر دل انگيزى

را از پشت پنجره براى او توصيف مى كرده است پرستار پاسخ داد : ولى آن مرد كاملا نابينا بود .

هر چه را كه دوست بدارى همان خواهد        

                                   عشق كيميا گرى است

هرگز دوست دار چيزهاى نادرست مباش چون وجود تو را تغيير مى دهند

                                                                   هيچ چيز چون عشق توانايى تغيير را ندارد 

                                                                                     عشق چيزى است كه مى تواند تو را بالا ببرد 

 زندگى يعنى خطر

                               زندگى يعنى خطر پذيرى

                                                                        زندگى يعنى رفتن از شناخته به ناشناخته

از قله اى به قله ى ديگر

                                         صعود به قله هاى بكر

                                                                              حركت بر پهناى درياى ناشناخته بى هيچ نقشه اى